31 Aralık 2016 Cumartesi

VEGAN LOGIC - 2016 MÜZİK DEĞERLENDİRMESİ - 31.12.2016


31.12.2016

Bir yıl boyunca dinlediğim kayıtlara yıl sonuna doğru geri dönüp bakmayı ve bir değerlendirme yapmayı, bir müzik yazarı ve radyo programcısı olarak sorumluluk olarak görüyorum. Bu yıl sonu listeleri, benim için ayrıca kendimi güncelleme ve gözden kaçırdığım kayıtlara ulaşma vesilesi de oluyor.

Her yıl olduğu gibi bu yıl da kasım ayından başlayarak yılı müzik açısından çeşitli kategorilerde değerlendiren programlar yaptım. Açık Radyo'da yayınlanan bu programları blogda ayrı ayrı paylaştım ama hepsini aynı anda bulmak isteyenler için bir kolaylık sağlar düşüncesiyle bir araya getirdim. Umarım 2017 müzik açısından verimli ve heyecanlı bir yıl olur. Bol iyi müzikli bir yıl dileğiyle yeni yılınızı kutlarım!


YILIN EN İYİ REMİKSLERİ 
http://www.veganlogic.net/2016/11/vegan-logic-2016nin-en-iyi-remiskleri.html

YILIN EN İYİ ORİJİNAL FİLM MÜZİKLERİ 1. BÖLÜM 
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-2016nin-en-iyi-orijinal.html (radyo kaydı)
http://www.redbull.com/tr/tr/music/stories/1331833412663/en-iyi-orijinal-film-muzikleri-2016

YILIN EN İYİ ORİJİNAL FİLM MÜZİKLERİ 2. BÖLÜM
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-2016nin-en-iyi-orijinal_2.html (radyo kaydı)
http://www.redbull.com/tr/tr/music/stories/1331834403121/yilin-en-iyi-orijinal-film-muzikleri-2016

2016 YERLİ DENEYSEL MÜZİK SAHNESİNDE ÖNE ÇIKANLAR 1. BÖLÜM
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-2016da-one-cikan-yerli.html

2016 YERLİ DENEYSEL MÜZİK SAHNESİNDE ÖNE ÇIKANLAR 2. BÖLÜM
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-2016da-one-cikan-yerli_15.html

YILIN ALBÜMLERİ 1. BÖLÜM
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-yilin-albumleri-1-bolum.html

YILIN ALBÜMLERİ 2. BÖLÜM
http://www.veganlogic.net/2016/12/vegan-logic-yilin-albumleri-2-28122016.html


29 Aralık 2016 Perşembe

VEGAN LOGIC - YILIN ALBÜMLERİ 2 - 28.12.2016


29.12.2016

Vegan Logic 2016 Müzik Değerlendirmesi, dün akşam Açık Radyo'da canlı yayınlanan programla sona erdi. Yılın son programında 2016'nın En İyi 10 Albümü listemde yer alan kayıtlardan şarkılar çaldım. Geçen haftaki programda da 11-23 arasındaki albümleri paylaşmıştım. Ama bu iki programın dışında 50 albümlük bir listem var. Onu da burada ayrıca paylaşıyorum.





1- Leonard Cohen - You Want It Darker [No. 10 - You Want It Darker ]
2- Tim Hecker - Bijie Dream [No. 9 - Love Streams]
3- Oliver Coates - Bambi 2046 [No. 8 - Upstepping]
4- Ketev - The End of The Twentieth Century [No. 7 - I Know No Weekend]
5- Dedekind Cut - Integra [No. 6 - $uccessor]
6- Rainforest Spiritual Enslavement - Watery Grave [No. 5 - Green Graves]
7- Alessandro Cortini - Est [No. 4 - Spie]
8- Jóhann Jóhannsson - By the Roes, and by the Hinds of the Field [No. 3 - Orphée]
9- Ulver - Solaris [No. 2 - ATGCLVLSSCAP]
10- David Bowie - I Can’t Give Everything Away [No. 1 - Blackstar]




1- DAVID BOWIE - BLACKSTAR 
2- ULVER - ATGCLVLSSCAP 
3- JÓHANN JÓHANNSSON - ORPHÉE 
4- ALESSANDRO CORTINI - SPIE 
5- RAINFOREST SPIRITUAL ENSLAVEMENT - GREEN GRAVES 
6- DEDEKIND CUT - $UCCESSOR 
7- KETEV - I KNOW NO WEEKEND 
8- OLIVER COATES - UPSTEPPING 
9- TIM HECKER - LOVE STREAMS 
10- LEONARD COHEN - YOU WANT IT DARKER 
11- COLIN STETSON - SORROW 
12- THE CARETAKER - EVERYWHERE AT THE END OF THE WORLD 
13- LOSCIL - MONUMENT BUILDERS 
14- TOMAGA - THE SHAPE OF THE DANCE 
15- KLARA LEWIS - TOO 
16- ORSON HENTSCHEL - FEED THE TAPE 
17- THOMAS BRINKMANN - A 1000 KEYS 
18- RAIME - TOOTH 
19- PIXELORD - HUMAN-EXE 
20- BLACK MERLIN - HIPNODIK TRADISI 
21- HELEN MONEY - BECOME ZERO 
 22- CARLA DEL FORNO - YOU KNOW WHAT IT'S LIKE 
23- PYE CORNER AUDIO - STASIS 
24- ANOHNI - HOPELESSNESS 
25- NICK CAVE AND THE BAD SEEDS - SKELETON TREE 
26- ARBEIT SCHICKERT SCHNEIDER - ASS 
27- BRIAN ENO - THE SHIP 
28- STEVE HAUSCHILDT - STRANDS 
29- BLESSED INITIATIVE - BLESSED INITIATIVE 
30- MAX COOPER - EMERGENCE 
31- SHXCXCHCXSH - SsSsSsSsSsSsSsSsSsSsSsSsSsSsSs 
32- ANDY STOTT - TOO MANY VOICES 
33- CIRCUIT DES YEUX - JACKIE LYNN 
34- VATICAN SHADOW - MEDIA IN THE SERVICE OF TERROR 
35- SWANS - THE GLOWING MAN 
36- BLIXA BARGELD & THEO TEARDO - NERISSIMO 
37- THE MEMBRANES - INNER SPACE/OUTER SPACE 
38- MURCOF & VANESSA WAGNER - STATEA 
39- MICA LEVI & OLIVER COATES - REMAIN CALM 
40- B/B/S - PALACE 
41- MALA - MIRRORS 
42- FATIMA AL QADIRI - BRUTE 
43- MAMIFFER - THE WORLD UNSEEN 
44- DANIEL LANOIS - GOODBYE TO LANGUAGE 
45- SVARTE GREINER - MOSS GARDEN 
 46- RADIOHEAD - A MOON SHAPED POOL (XL) 
47- XIU XIU - PLAYS THE MUSIC OF TWIN PEAKS 
48- MULTICAST DYNAMICS - OUTER ENVELOPES 
49- MATTHEW COLLINGS - A REQUIEM FOR EDWARD SNOWDEN 
50- NISENNENMONDAI - #N/A

22 Aralık 2016 Perşembe

VİDEO: KEIJI HAINO @ Salon – 21.12.2016


22.12.2016

Dün akşam Salon'da KonstruKt ile konser veren Japon sanatçı Keiji Haino, konserin başında tek başına bir canlı perküsyon performansı yaptı. Tef ve zile çekiçle vurarak gerçekleştirdiği ilginç performans sırasında çıkardığı sesleri mekanda nasıl kontrol edebildiğini gösterdi. Japon dans sanatından da esin taşıyan o dakikaları kaydettim.


VEGAN LOGIC - YILIN ALBÜMLERİ 1. BÖLÜM - 21.12.2016


22.12.2016

2016 Müzik Değerlendirmesi kapsamında sıra Yılın Albümleri kategorisine geldi. Gelecek haftayı da kapsayacak bu değerlendirmede yılın en iyi albümleri listemin ilk 23 sırasında yer alan albümlerden birer parçayı radyoda çalabileceğim. Aslında 50 albümlük bir liste yaptım ama hepsine radyoda yer vermek olanaklı olmayacak. O nedenle listenin tümünü gelecek haftadan sonra yine blogumda yayınlayacağım. Bu ilk programda 23'den başa doğru sayıp 10. sıradaki albüme kadar geldim; ilk 10. sıradakileri haftaya yine radyoda paylaşacağım.

Bir şeyi daha belirtmek isterim. Yılın Albümleri listesinde 2016’nın En İyi Orijinal Film Müzikleri kategorisinde değerlendirdiğim albümlere yer vermedim, onları ayrı bir liste olarak daha önce yayınlamıştım.

1- Pye Corner Audio - Autonomization  [No. 23 - Stasis]
2- Carla dal Forno - You Know What It’s Like [No. 22 - You Know What It's Like]
3- Helen Money - Become Zero [No. 21 - Become Zero]
4- Black Merlin - Time In Motion [No. 20 - Hipnotik Tradisi]
5- Pixelord - Fix Me [No. 19 - human.exe]
6- Raime - Hold Your Line [No. 18 - Tooth]
7- Thomas Brinkmann - NRT [No. 17 - A Thousand Keys]
8- Orson Hentschel - Harmonica [No. 16 - Feed the Tape]
9- Klara Lewis - Us [No. 15 - Too]
10- Tomaga - Stone Comb [No. 14 - The Shape of the Dance]
11- Loscil - Monument Builders [No. 13 - Monument Builders]
12- The Caretaker - It’s Just a Burning Memory [No. 12 - Everywhere at the End of Time]
13- Colin Stetson - Sorrow [No. 11 - Sorrow]


19 Aralık 2016 Pazartesi

ÖTEKİLEŞTİRİLENLERİN SESİ: EMERGENCY BROADCAST


19.12.2016

Punk'ın 40. yılının kutlandığı 2016, ne yazık ki ülkemizde gurur verici kutlamalara sahne olmadı. Tarih boyunca baskının hüküm sürdüğü bu coğrafyada punk/hardcore kültürünün güçlü olmaması, bir yandan bu durumun yarattığı bir sonuç ama diğer yandan da üzücü bir tezat. İsyanın sesi olan gruplara Türkiye'de az rastlansa da yok değiller; özellikle yeraltı punk/hardcore sahnesinde kendin yapçı kültür içinde gelişen birçok grup var. Bunlardan birisi olan Emergency Broadcast, kasım ayında ilk albümleri "Real Tale"i yayınladı.

2012'de İstanbul'da kurulan hardcore grubu vokalist Cihan Eker'le birlikte, gitarda Ersin Çağlayan, bas gitarda Muhammed Aslan ve davulda Yiğit Ünal Yıldırım'dan oluşuyor.  Albümlerini, anarşizm ile veganizm hakkındaki düşünceleri savunmak ve eşitsizlik ile tüm hükümet sistemlerine karşı duruşlarını sergilemek için kaydettiklerini belirtiyorlar. Albümü dinledikten sonra böylesine net bir tavır içinde olan gruba sormak istediklerim oldu elbette. Vokalist Cihan Eker, sorularımı lafını hiç sakınmadan ve dolandırmadan yanıtladı.

Sıkı bir grup dinleyip içinden geçenleri haykırmak isteyenler olursa, Emergency Broadcast 24 Aralık'ta Kadıköy Woodstock'ta albüm tanıtım konseri verecek. Ötekileştirilenleri ve 'marjinal' olanları, birlik ve beraberlik eşliğinde haykırmak için konserlerine bekliyorlar!

Dört yıl önce İstanbul'da kurulduğunuzu biliyorum ama sizi daha yakından tanımak ve tanıtmak için dört üyenin nasıl bir araya geldiğini soracağım.

Benim başka bir punk tabanlı grubum vardı ve bir ilanla beraber şu anda grupta bulunan Yiğit’le tanışmış olduk. Grubun kuruluşundan beri beraberiz. Bir süre eleman değişikliği döneminden sonra geçtiğimiz ağustos ayında Muhammed ile çalışmaya başladık. Albüm kaydı süresince gitarist arayışımız vardı sonunda Ersin’le çalışmaya başladık.



CİNSİYETÇİLERE, HOMOFOBİKLERE, EŞİTSİZLİĞE VE IRKÇILIĞA KARŞI


Marjinalleştirilmiş ideolojilerin sesi olmayı amaçladığınızı belirtiyorsunuz. Cinsiyetçi, homofobik görüşlere, eşitsizlik ve ırkçılığa karşısınız ve şarkı sözleriniz bu tavrınızı yansıtıyor. Bugün sokağa çıkıp sorsak azımsanmayacak sayıda insan da kendisini cinsiyetçiliğe, homofobik görüşlere, eşitsizlik ve ırkçılığa karşı olarak tanımlar. Sizce 21. yüzyılda neden bu olumlu görüşler marjinal etiketini taşıyor?

Çünkü bastırılmış, korkutulmuş, susturulmuş, gün geçtikçe daha da yobazlaşan, faşist, ırkçı bir toplumda yaşıyoruz. Birçok insan aslında doğrunun ne olduğunu, nasıl olması gerektiğini biliyor ama o cesaret, o inanç kalmamış. Akşam evinde televizyonunu izlemek, maçlara gitmek, 8 - 5 bir işte çalışmak ve tabiri caizse "etliye sütlüye karışmamak" kolay olanı. Müzik sektöründe de artık işler böyle ilerliyor gözlemlediğimiz kadarıyla; hep aynı şarkı sözleri, ruhsuz melodiler ve sonuçta kopyala yapıştır müzik albümleri üretiliyor. Birileri gelip gerçeği yüzlerine karşı söyleyince de dışlamak, görmezden gelmek ve vicdanını rahatlatıcı atıflarda bulunmak kolay geliyor.

VEGANLIK, YAŞAM HAKKI VE ALF'YE ADANAN ŞARKILAR


Kasım ayında yayınladığınız "Real Tale" adlı albümünüzde anarşizm ve veganizmi destekleyen bir tavır içinde olduğunuz ortada. Geçenlerde ben de Arkaoda'da AEVOM’un düzenlendiği bir etkinlikte bu ikisi ve punk/hardcore kültürü arasındaki ilişkiyi anlatan bir konuşma yaptım. Sizin bu ilişkiye dair bakış açınızı duymak isterim.

Hardcore / Punk türevi "genre"lar köklerini bir isyan ve başkaldırı halinden alır ve bunu müziği ile bağdaştırır. Tarzlara göre değişim gösterebiliyor; mesela "positive hardcore" gibi bir tarz da mevcut, ama genel olarak hardcore müzik, evrensel ve toplumsal isyanlar ve başkaldırılar üzerinde yoğunlaşır. Birbirine bağlı kültürlerin bir zinciri gibi görüyoruz. Anarşizm, temellerinde veganizmi yaşatan bir ideoloji. “Total Liberation” ilkesinin penceresinden bakarsak da bu böyle olmalı.

Bir vegan olarak "This Is Who I Am" adlı şarkıda masum canlıların katledilmesine karşı sözleriniz dikkatimi çekti. Grupta vegan var mı?

Ben vejetaryenim, davulcumuz Yiğit vegan ve evet, “This Is Who I Am” ve “Morals of Ignorance” veganlık ve yaşam hakkı üzerine yazıldı. “Morals of Ignorance”, ALF’ye (Animal Liberation Front) ithafen yazılmış bir şarkı. Yaşayan bütün varlıkların özgürce nefes alabileceği bir dünya dileğimiz var.

İlham aldığınız gruplar ya da belli isimler var mı? Hemen ilk olarak aklıma Crass, Conflict, Propagandhi gibi isimler geliyor ama özel olarak sizi etkileyenler kimler?

Elbette, ilham aldığımız, beğendiğimiz ve beslendiğimiz kişi veya gruplar var. Örnek olarak Incendiary, Terror, Expire, Sick Of It All gibi grupları gösterebiliriz.


"YERALTI SAHNESİNDE DAYANIŞMA YOK DENECEK KADAR AZ"


Türkiye'ye ne yazık ki çok geç gelen ve yurtdışındaki kadar güçlenemeyen punk/hardcore kültürü hakkında ne düşünüyorsunuz? Yeraltı sahnesinde gruplar var elbette ama seslerini duyurmakta yeterli kanal bulamıyorlar. Bu konuda deneyimleriniz nasıl?

Yeraltı sahnesinde grupların sayısı azımsanmayacak derecede fazla ama karşılıklı yardımlaşma ve dayanışma konusunda pozitif konuşamıyoruz maalesef. Toplasak 50 -100 kişilik bir kemik kitle var, fakat birliktelik ve destek yok denecek kadar az. Tabii kolektif bir durum oluşamayınca da kanal bulmak için şanslı olmak gerekiyor çoğu zaman. Türkiye'deki sahne, maalesef Avrupa ülkelerinden ve hatta bazı Asya ülkelerininkinden çok geride. Genel olarak özellikle Avrupa ve Amerika'daki hardcore sahnesine karşı gelişmiş bir eziklik duygusu mevcut. Bizce yeterince profesyonel olamamak, becerememek, buna alan oluşturuyor. Mesela bizde yazılmış her şarkı başka bir grubun şarkısına benzetilmeye çalışılır; "wannabe" psikolojisi...

Müzisyenlerin müzik yaparak hayatlarını kazanmasının giderek zorlaştığı bir dönemde punk/hardcore grupların izleyebileceği yollar daha da sınırlı. Kayıtlarınızı Bandcamp üzerinde ücretsiz indirme olanağı tanıyarak paylaşıyorsunuz. Konserlerde yeterli gelir sağlanamıyor, hatta konser mekanı bulmak ciddi bir sorun. Bu durumda yeraltı kültüründe grupların varlığını sürdürebilmesi iyice zor.

Konser mekanı bulmak ciddi anlamda sorun. Mekan sahipleri, bu müzik tarzının mekanlarında çalınmasına pek sıcak bakmıyor. Yeraltı sahnesinde bir dayanışma kültürü olmak zorunda elbette, başka türlü büyümek imkansız ama belirttiğimiz gibi anlamsız bir "biz daha iyiyiz" durumu var, yarış gibi davranılıyor. Rekabet güzeldir ama bunu kesinlikle dayanışarak yapmak gerekiyor. 

"MEKAN SAHİPLERİ, ORGANİZATÖRLER ÜRKÜYOR OLABİLİR"


Türkiye'de punk/hardcore gruplara yer veren etkinlik, festival sayısı çok az. Büyük festivaller asla bu türlere el uzatmıyor. Sistem karşıtı olmanın yarattığı bir sonuç diye düşünüyorum. Şarkı sözlerindeki çıplak gerçeklerden mi ürküyorlar dersiniz?

Mekan sahiplerinin ve organizatörlerin mekanlarında veya organizasyonlarında yer vermek istememe sebeplerinden bir kısmı, bu "çıplak gerçekler" ve "propagandaya alet olmak istememe" gibi durumlar olabilir. Ülkede insanlar koruma içgüdüsünün getirdiği bir "yerini kaybetmeme" halinde. Ürküyor olabilirler.

Punk rock'ın 40. yılı kutlandı bu yıl. Gerçi bizde bir kutlama etkinliği yapılmadı. Patti Smith "Horses"ı baştan sona, bir kaçak AVM bağlantılı mekanda çaldı ama bu durum hiç yaşanmasaydı keşke... Hâlâ punk ruhlu kalan insanlar için bir trajediydi bence. Sizin bu yıldönümünde punk ve DIY kültürü hakkında görüşleriniz nasıl?

DIY kültürünün samimiyetinin ve saflığının değerini bu tarz eylemlerle bir kez daha anlıyorsunuz aslında. Şirket haline getirilmiş bir düzende bu tarz "göstermelik" hareketlerin mide bulandırıcı olduğunu düşünüyoruz.

"AÇLIK, ADALETSİZLİK, EŞİTSİZLİK , SÖMÜRÜ VE ZULÜM OLDUĞU SÜRECE PUNK VE HARDCORE OLACAK"


Londra'daki resmi kutlamaların o sırada hâlâ görevde muhafazakar Belediye Başkanı Boris Johnson'ın desteği altında yapılacağı duyurulduğunda bunun büyük bir hakaret olduğunu düşünmüştüm. 40 yıl sonra punk'ın geldiği yerden rahatsızlık duyuyor musunuz?

Zamanında fazlasıyla ötekileştirilmiş bir kültürün bir turizm yatırımı olarak kullanılması müthiş inanç kırıcı. Asıl rahatsızlık oluşturan da bu kültürün "devlet" tarafından benimsenmesi. Durup bir düşünmek lazım.

Müziğin son derece pasifize edildiği günümüzde punk/hardcore grupların sisteme ve insanlığa karşı haykırışını önemsiyorum. "Punk is dead!" diyenlere karşı yanıtınız ne?

Dünyada açlık, adaletsizlik, eşitsizlik, sömürü ve zulüm sürdüğü sürece Punk ve Hardcore müzik var olacaktır.

Emeğiniz ve çabalarınız için teşekkür ederim. Okuyuculara vermek istediğiniz özel bir mesaj var mı?

Henüz öldüremedikleri, kendileri gibi yapamadıkları, değiştiremedikleri, vazgeçiremedikleri kişiler ve düşünceler var ve var olacak, biz de onlardanız. Bizim gibi ötekileştirilenleri, "marjinal" olanları birlik ve beraberlik eşliğinde haykırmak için konserlerimize bekliyoruz.

Sizi canlı dinlemek isteyenler bu imkanı nerede bulabilir? Yakında konseriniz var mı?

En yakın konserimiz, aynı zamanda albümümüzün lansman konseri, 24 Aralık'ta Kadıköy Woodstock'ta olacak.


Emergency Broadcast Facebook Sayfası: https://www.facebook.com/EmergencyBroadcastBand
"Real Tale" Albümü (Spotify): https://open.spotify.com/album/0QeoXw4GJwl8MsgGHK8236

15 Aralık 2016 Perşembe

VEGAN LOGIC - 2016'DA ÖNE ÇIKAN YERLİ DENEYSEL MÜZİK 2 - 14.12.2016 -


15.12.2016

Bu hafta Vegan Logic, 2016 Yıllık  Müzik Değerlendirmesi, Yerli Deneysel Müzik başlıklı programların ikincisi ile devam etti. Geçen hafta olduğu gibi bu programda da, yerel sahnede yıl boyunca yayınlanan kayıtları gözden geçirirken bağımsız deneysel kayıtlara odaklandım. 

Bu iki programda bahsi geçen kayıtları herhangi bir sıralamaya tabi tutmadım; sadece benim için 2016'da öne çıkan kayıtlar olarak düşünülmesi gerekir. Dün Açık Radyo'da canlı yayınlanan ikinci bölümün kaydı ve şarkı listesi aşağıda.

1- Oldeaf - Intro| [Smile]
2- Tora Bosun - Gerarrrrrrrd [Larz Ter Spundz]
3- Ozoyo - where to go feat. wun two [Wanderlust]
4- Tesir - Gün Bana Hep Yıldı [Bacak Bacak Üstüne Atan Şarkılar]
5- Ethnique Punch - Çeyrek Asrı Buçuk Geçe [Çeyrek Asrı Buçuk Geçe]
6- Gülşah Erol - Give Way [So.]
7- Grass - Oozing Light [Turmoil]
8- Insha - Dysplazia [Dysplazia]
9- Ekin Fil - Gogo [Heavy]
10- Pitohui - MNS [Enspektör EP]
11- Islandman - Ikaru [Ağıt]
12- Tunç Çakır - Start Point [Voltage Controlled Music]
13- Ozan Çam - Yine [Disleksi]
14- kgwgk - Distance of the Moon II [Without Colors]
15- Sahtekar - Dünyadan Kovuldu [Dünyadan Kovuldu]

8 Aralık 2016 Perşembe

VEGAN LOGIC - 2016'DA ÖNE ÇIKAN YERLİ DENEYSEL MÜZİK - 7.12.2016


8.12.2016

Bu hafta Vegan Logic 2016 Yıllık  Müzik Değerlendirmesi, Yerli Deneysel Müzik ile devam etti. Gelecek hafta ikinci bölümünü yine Açık Radyo'da sürdüreceğim programda, yerel sahnede yıl boyunca yayınlanan kayıtları gözden geçirirken bağımsız deneysel kayıtlara odaklandım. 

Bu iki programda çalacaklarımı bir sıralamaya tabi tutmadım; sadece benim için öne çıkan kayıtlar olarak düşünülmesi gerekir. İki haftalık programın süresi el verdiğince bu kayıtlardan şarkılara yer vereceğim. Dün radyoda canlı yayınlanan ilk bölümün kaydı ve şarkı listesi aşağıda.


1- Kam Ata - Kamlama [Tengri Teg]
2- Meczup - Babies of the Other [Sworn Mother]
3- Document1 - Moment [Monument]
4- Ilgaz Fakıoğlu - Kavga [Ayin]
5- Koray Kantarcıoğlu - 50060 [Loopworks]
6- Sami Baha - Chunk [Mavericks]
7- Wilsondub - Slowmocean [Lowkey]
8- Nokz - Dance with the Devil [West Coast Wave]
9- Sycho Gast - ton sourir.e [Le Long Chemin]
10- Akın Sevgör - Unfamiliar Story [ArsNova]
11- Seretan - Live In Dreams [Live in Dreams]
12- Shivers by the Abyss - Insignificance [Eschatological Landscapes]
13- roadside.picnic - Tanık Kör [Le Cafard]
14- Bewitched As Dark - Neon Nation [Spadyum]
15- İpek Görgün - Fata Morgana [Aphelion]


NİCE 10 YILLARA LE GUESS WHO?


8.12.2016

Deneysel ve bağımsız müziğe hak ettiği değerin verildiği, farklı müzik türlerine odaklanan, vizyonu geniş bir festival arıyorsanız, bundan sonra yıllık plan yaparken Le Guess Who?’yu (LGW) da mutlaka göz önünde bulundurun. 

Hollanda’nın Utrecht kentinde düzenlenen festival, bu yıl alkışı hak eden bir programla 10. yaşını kutladı. Genel programın yanı sıra, Savages, Suuns, Wilco ve Julia Holter’ın küratörlüğü üstlendiği dört ayrı ek programla zenginleşen festival, 10-13 Kasım arasında müzikseverlere unutulmayacak bir dört gün armağan etti. 

Ne yazık ki festival sırasında Leonard Cohen’ı kaybettiğimizi öğrenmenin hüznü çöktü üzerime... Benim dinlediğim hiçbir grup ya da müzisyenin onu anmamasına şaşırdım ama festival organizasyonu değişiklik yaparak “Leonard” adını bir enstalasyona yazdırdı en azından.

MÜKEMMEL FESTİVAL MEKANI

2007’den bu yana müzik dünyasında faaliyet gösteren Bob van Heur ve Johan Gijsen tarafından başlatılan LGW’nun merkezi, 2014’te açılan kültür merkezi TivoliVredenburg. Geçen yıl Hollanda Dışişleri Bakanlığı’nın davetlisi olarak katıldığım medya turunda bu binayı da gezmiş ve bilgilendirilmiştik. Buna dair yazdığım bir yazıda içinde farklı müzik türlerine göre tasarlanan konser mekanlarının bulunduğu bu binayı 21. yüzyılın örnek kültür merkezi diye nitelendirmiştim. Bu yıl orada çok sayıda konser izledikten sonra, kentin ortasında yer alan çok amaçlı bir kültür merkezinin o şehirde yaşayanların hayatını nasıl renklendirebildiğine bir daha tanık oldum. Atatürk Kültür Merkezi aklıma geldi ve İstanbullular için yine hüzünlendim...

TivoliVredenburg gibi aynı anda beş ayrı konser düzenleme olanağı veren bir merkez olmasa, Le Guess Who? gibi bir festivali düzenlemek çok zorlaşırdı. Eylül ayında yine Hollanda’nın Tilburg kentinde izlediğim Incubate festivali de bağımsız kültüre odaklanan ve deneysel müziği ön plana çıkaran bir festivaldi; ama kentte böyle büyük bir kültür merkezi bulunmadığından, konserler farklı ufak mekanlar, galeriler, caz ve rock barlarda yapıldı. Ufak bir kent içinde mekanlar arasında gidip gelmek fazla zaman gerektirmeyebilir ama TivoliVredenburg gibi bir kültür merkezinde bu geçişler çok daha hızlı oluyor. 

Ayrıca festival kavramını yaz mevsimi ile sınırlı olmaktan çıkarıp, kışın sakinleşen müzik dünyasını hareketlendiriyor. Konserlerin önemli bölümünü TivoliVredenburg içinde tutma olanağına sahip olan Le Guess Who? organizatörleri gerçekten şanslı. Bina, fuayesinde açılan poster sergisi, girişinde yer alan restoran, içindeki yeme/içme standları ile bir festivalde ihtiyacınız olan her şeyi aynı çatı altında topluyor. Akşamüstü konserler başlarken Tivoli’ye giriş yapıp, sabaha karşı çıkmanız olanaklı. Fakat vegan olarak yiyecek bulma sıkıntısı yaşadığımı da belirtmem lazım. Bana göre yiyecek alternatifleri yetersizdi.

Tivoli’deki salonlar dahil Utrecht içinde toplam 13 mekana yayılıyor LGW. Müzik türlerine uygun olarak, tiyatro, sanat galerisi gibi alternatifler de kullanılıyor. Bu farklı mekanlara yürümek, en fazla 10-15 dakika arasında zaman alıyor. Dolayısıyla festivalde ulaşım sorunu yok. Tabii dileyenler için bisiklet alternatifi de mevcut. 

ODAK NOKTASI SIRADIŞI İYİ MÜZİK  

LGW’da yaşadığım en önemli sorun, konserler arasında meydana gelen çakışmalardı. Festivale gitmeden önceden kendi planımı yaptığım halde, bu çakışmalar nedeniyle izlemek istediğim bazı önemli konserleri kaçırdım. Ama festivalde o kadar dolu dolu bir program vardı ki, bu sorunu yaşamayan tek bir izleyici yoktur eminim.

Le Guess Who’?ya dair bir gözlemim, farklı yaşlardan izleyici gruplarının olmasıydı. Genellikle festivallerde 20-30 yaş arası katılımcılar ağırlıkta olur; LGW bunun dışına çıkıp, bazı konserlerde 50 ve 60’lı yaşlarındaki dinleyicileri de cezbetme becerisini göstermiş görünüyordu. Bu da programın son derece yetkin bir şekilde planlanarak; sadece günümüzün yeni isimlerine değil, geçmişin iyi müzik yapan sanatçılarına da yer verildiğini gösteriyor. Bir salonda günümüz gözde elektronik grubu Beak> çalarken, diğer salonda 60’ların caz vokalisti Patty Waters sahneye çıkabiliyor ya da bir yandan tekno dinlenirken diğer yandan folk tınıları yükselebiliyor. Bana bu açıdan Tennessee’deki Big Ears festivalini hatırlattı. Çünkü programı oluştururken temel kriterleri, “popülarite” ve “belli bir yaş aralığındaki kitle” olan festivallerden en önemli farkı bu; her tür müziğe açık olan LGW’nun tek kriteri, sıradışı, deneysel ve iyi müzik. Geçtiğimiz yıllarda Türkiye’den de Baba Zula, Grup Ses Beats, TSU!, Gaye Su Akyol, Okay Temiz, Mustafa Özkent ve Selda’yı ağırlayan festival, farklı kültürlerden yeşeren müzikleri Hollanda’da tanıtma konusunda önemli bir işlev görüyor. 

LGW’da dikkatimi çeken bir uygulama güvenlik konusundaydı. Bugüne kadar hiç aranmadan girdiğim tek festival oldu. Ne kapıda X-Ray cihazı vardı ne de çantalarımız arandı. Etrafta sadece bir kere güvenlik görevlisi gördüm. Avrupa’da son yıllarda giderek artan güvenlik endişesi henüz Hollanda’yı etkilememiş görünüyor. Aynı durum Incubate’te de vardı. Festivalin pazarlama departmanından Barry Spooren’dan öğrendiğime göre, günde ortalama 4000 kişinin izlediği festivale, dört günde yaklaşık 15 bin kişi katılıyor. Utrecht gibi 338 bin kişinin yaşadığı bir kent için azımsanamayacak bir ilgi söz konusu. Verilen bilgiye göre, bu yıl festivali izlemeye gelenlerin % 43’ü yurtdışından yabancı konuklar. 53 farklı ülkeden gelen katılımcıların çoğu Avrupa Birliği’nden ama bunun yanı sıra Avustralya, Brezilya, Japonya ve Meksika, Güney Afrika, Mısır ve Amerika’dan da festival izleyicisi gelmiş Utrecht’e. 

2016'DA ÖNE ÇIKAN İSİMLER

Bu yıl LGW’ya ayırdığım iki radyo programımı önceden hazırladığım için festivale ne görmek istediğimi bilerek gitmiştim. Dolayısıyla daha önceden canlı dinlediklerime ek olarak, ilk kez sahnede gördüklerim de vardı. İzlemeyi planlamadığım halde kısa da olsa uğradığım konserler arasında birkaç tane bana hitap etmeyen performansa rastladım ama bunların sayısı çok azdı. Pita ve Beatrice Dillon, belki beklentim daha farklı olduğundan fazla keyif vermedi; Wilco, festivalde büyük ilgi görmesine karşın, müziği bana hitap etmediğinden ilgimi çekmedi. Kaçırdıklarım arasında en çok Klara Lewis, Stara Rzeka, Maarja Nuut, Idris Ackamoor & The Pyramids, Lucrecia Dalt, Delphine Dora, Oathbreaker, Pauline Oliveros, TAU, Preoccupations ve Horse Lords için üzüldüm. İçinden dört ayrı festival çıkabilecek kadar iyi bir programı olan festivalde bu kaçınılmaz ne yazık ki...

EN İYİ PERFORMANSLAR 

ANNA VON HAUSSWOLFF

Photo Credit: Jan Rijk
Festivalde en çok etkilendiğim isim İsveçli vokalist, piyanist ve şarkı yazarı Anna von Hausswolff oldu. Doom metal ve progresif rock’tan izler taşıyan kendine özgü bir tür gotik avant-pop’un yaratıcısı kendisi. 2015’te yayınladığı albümü “The Miraculous”ı yeryüzünde bulunan en kapsamlı borulu orglardan biri olan, İsveç’teki Acusticum ile kaydetmiş olması bile tek başına müziğini dikkatle dinlemek için yeterli bir neden. Birçok çağrışımı içinde taşıyan bu karanlık ve kışkırtıcı müziği canlı dinlemek ise, insanı farklı bir dünyaya ışınlanmış hissettirecek kadar tutkulu. 

Tivoli’nin en üst katında yer alan Cloud Nine’ı hınca hınç dolduran konseri, kalabalık yüzünden neredeyse soluk alınamayacak kadar sıcak bir atmosferde, kan ter içinde dinledik. Aşırı ilgi kelimenin tam anlamıyla izdiham yaratırken, havasız ortam garip bir şekilde müziğin içine girmemi engellemedi; aksine müzik o kadar yoğun bir etki yarattı ki içinde bulunduğum ortamın olumsuz fiziksel koşullarını görmezden gelebildim. Anna von Hausswolff’un güçlü vokalini yalın bir çıplaklık içinde duyduğumuzda yarattığı sarsıntı, müzikle kaynaştığında daha da sarsıcı oldu. Müziğin verdiği hazdan dolayı nefesimin kesileceğini sandığım anlar oldu. Destansı bir konserdi!

RAIME

Londralı ikili Raime, grime, punk, drum and bass, 80’lerin post-punk gruplarından izler taşıyan, bas ve perküsyon ağırlıklı müziğiyle son birkaç yıldır yakından takip ettiğim isimler arasında. Minimalist teknoyu enstrümantal rock ile buluşturmak için ideal tarif verilecek olsa Raime dinleyin demek yeterli olabilir. Bu yılın en iyi albümlerinden birisi olan “Tooth”u konserde gitar ve davul eşliğinde canlı dinlerken karanlık gecelerin tekinsiz sokaklarda dolaştık adeta. Müziğin yarattığı yalın ürpertinin ruhumdaki karşılığı aynı derecede yoğundu. Ne yazık ki 40 dakikalık performans çok kısaydı.

MARIO BATKOVIC

Savages’ın küratörlüğünü yaptığı programda yer alan Mario Batkovic, Bosnalı bir akerdeon sanatçısı ve besteci. Geoff Barrow’un duyar duymaz etkilenip sahibi olduğu Invada Records bünyesine kattığı müzisyen, enstrümanını geleneksel tarzın dışında kullanıp farklı sesler yaratan müthiş bir yetenek. Batkovic, 15. yüzyılda inşa edilen büyük bir gotik kilise olan Janskerk’de verdiği konserde ruhları yüceltti dersem abartılı olmaz. Batkovic’i dinlerken, bir virtüözün nasıl enstrümanının sınırlarını zorlayıp alışılagelmiş seslerin dışına çıkabileceğini hayranlıkla izliyor insan. Akordeondan yer yer kulağa adeta yankı gibi gelen, düşük tonda deforme edilmiş sesler çıkarken, an geliyor tuhaf bir analog synthesizer gibi duyuluyor. İlk kez canlı dinleyip hayran olduğum Batkovic, festivalde tam not aldı. 




CIRCUIT DES YEUX

Haley Fohr’un deneysel folk projesi Circuit des Yeux, festivale gitmeden önce radyo için hazırladığım Le Guess Who? seçkimde de yer alan bir isimdi. Mario Batkovic gibi o da Janskerk adlı gotik kilisenin görkemli atmosferinde çaldı. Elinde gitarı ve ayağının ucundaki efekt pedallarıyla, son derece sarsıcı bir performans sergiledi. Dramatik orkestral ve atonal gürültülerle zenginleşen müziği gerçekten hipnotize edici. İçinde müthiş bir enerji, korku, aşırı bir duyarlılık ve büyüleyici bir etki var. Vokali tek başına zaten müthiş güçlü ama bu derinlikli müzikle buluşunca fiziksel olarak da yaşanacak bir deneyime dönüştü canlı performansı. 




OLIVER COATES

İngiliz çellist Oliver Coates’u isim olarak tanımayanlar bile çalışmalarını bugüne kadar bir şekilde duymuş olabilir. Radiohead’in son albümü “A Moon Shaped Pool”daki yaylı düzenlemelerine ek olarak Jonny Greenwood ve Mica Levi ile yaptığı işbirlikleri mevcut. Bu yıl yayınladığı ikinci solo kaydı “Unstepping”de elektronik düzenlemeleri deep house, tekno, ambient ve minimal dans tınılarıyla iç içe geçirip, çellosuyla yarattığı distorsiyonlar ve ses deneylerini de işin içine katıyor. Sahneye başında kırmızı bir kasket, üzerinde siyah tişört ve siyah pantolonla çıkan bu sade ve minyon genç müzisyen, konserde bir deve dönüşüp harikalar yarattı. Önce çellosuyla Bach çalarak klasik bir giriş yaptı ve sonra ayağa kalkıp masanın üzerindeki elektronik aletlerin yanına gitti. Klasik müziği tekno ile, akustiği elektronikle buluşturma tekniği dahiyaneydi. Arkasındaki dev ekran aracılığıyla dinleme deneyimini görsel bir şova dönüştürdü; Coates’un olağanüstü besteleri eşliğinde Londra metrosu ve insansız kent görüntüleriyle farklı bir gerçekliğin içine daldık.




ARNOLD DREYBLATT

Amerikalı besteci ve görsel artist Arnold Dreyblatt için “Amerikan minimalistlerinin en rock temelli olanı” ifadesi kullanılır. Kontrbasın üzerine yayla vurduğunda çıkan neredeyse metalik sesler sayesinde, modern elektronik minimalizmin ne kadar hipnotize edici olabileceğini gösterdi. Bestelerinin odak noktasını tonu alçalıp yükselen alışılmadık sesler oluşturduğundan dinlemesi çok keyifli ve ilginçti. Dreyblatt’ın kendi geliştirdiği çalma tekniğiyle yarattığı ritmik çeşitliliğe şapkamı çıkardım. Le Guess Who?’da ufkumu geliştiren performanslardan biriydi. Çıt çıkarmadan dinledi herkes. Avangartın daima “sıkıcı” anlamına gelmediğinin kanıtı gibiydi Arnold Dreyblatt. 




PHURPA

LGW’da tesadüfen keşfettiğim gruplardan biri oldu Phurpa. Yoğun program içinde nadir kalan boşluklardan birinde bir süre dinleme olanağı bulduğum için kendimi şanslı saydım. Alexei Tegin’in başını çektiği bir müzikal kolektif ve performans grubu olan Phurpa’nın etkisini anlamak için mutlaka canlı dinlemek gerek. Tibet’in en eski Budist geleneği Bön’ün müziğinden esinlenen grup, onların eski enstrümanlarını çalıp tantra şarkı söyleme tekniklerini kullanıyor. Salona girdiğimde geleneksel kostümler içindeki müzisyenlerin çıkardığı, sanki yer yarılıyormuş gibi gürüldeyen sesleri duyunca bir süre afalladım ama ardından bunun müzikten öte insanın içindeki gücü dışarı vurma ritüeli olduğunu fark ettim.   Konserden öte metafizik bir deneyimdi.

BO NINGEN

Birkaç yıl önce Rough Trade müzik dükkanındaki dinleme konsolunda keşfedip izlerini bugüne kadar sürdüğüm Bo Ningen’i sonunda Utrecht’te yakaladım. Londra’da yaşayan dört Japon öğrencinin kurduğu noise rock grubu, sahneye punk enerjisini taşıyarak dinleyici kitlesini tek kelimeyle tutuşturdu. Cayır cayır inleyen gitarlar ve gümbür gümbür patlayan davul zemini titretirken, salonda pogo dansının yarattığı kargaşa hiç bitmedi. Grup elemanları, üzerindeki törensel sahne kostümleri, yüzlerini tamamen kapatan uzun saçları ve kalem gibi incecik bedenleriyle bir film sahnesinden fırlamışa benziyordu. Taigen Kawabe’nin Japonca sözleri, temposu hiç düşmeyen müziğe ayrı bir ivme kazandırırken, sahneyi ve salonda dinleyiciler arasında olanları balkondan izlemek bir ayine tanık olmak gibiydi. Günümüze 70’lerin sarsıcı punk enerjisini space rock ile buluşturup sahneye bu kadar başarılı taşıyabilen grup fazla yok; Bo Ningen’e saygılar!




SAVAGES

Altıncı kez canlı dinlediğim Savages, bu defa da şaşırtmadı ve her zamanki gibi salondaki her bir dinleyiciyi tek tek tam yakasından yakalayıp silkeledi. Jehnny Beth, kuşkusuz günümüzün en iyi grup liderlerinden birisi. Öylesine çekici ve hükmedici bir duruşu var ki, kayıtsız kalmak pek olanaklı değil. Sahneden seyircilerin üzerine atladığı anlarda salondaki heyecanı doruk noktasına çıkaracağını, onların gözlerinin içine bakarak şarkı söylediğinde şovu ele geçireceğini çok iyi biliyor. Savages’ın müziği de, grup yıllar içinde büyüyünce daha büyük salonlara uyarlandı; artık neredeyse stadyum konseri yapabilecek düzeye geldiler. Müzik bugün de post-punk’ın karanlık sularında dolanıyor ama Jehnny Beth artık Ian Curtis gibi değil; sahnede mikrofonun önünde durup sabit bakışlarla şarkı söylemiyor. Savages’ı ilk kurulduğu zamandan beri izliyorum ve bir kişisel görüş olarak şunu söylemek istiyorum: Electrowerkz’de sahnenin hemen dibinde durarak dinlediğim ama herkese aynı uzaklıkta duran, daha agresif Savages’ı özlüyorum. Bu Le Guess Who?’daki performansları iyi değildi anlamına gelmiyor; aksine ertesi gün herkesi kendilerinden konuşturacak kadar iyilerdi ama Savages’ın o ilk yıllardaki müziği ve duruşu bana daha yakındı. 




SWANS

Elbette festivalin en çok ilgi gören gruplarından birisiydi Swans. Özellikle şu andaki kadronun bu turneden sonra dağılacağını bilenler konsere akın etti. Michael Gira ve ekibi, 15 yıllık Swans macerasını noktaladıkları bu turnede, bir kez daha kulak zarlarını titreştirip salonda deprem etkisi yarattı. Grubu birkaç yıl önce İstanbul Salon’da dinlediğimde kulaklık takmama karşın daha çok zorlanmıştım; LGW’da sanırım daha büyük bir salon olması nedeniyle sesin yüksekliği pek sıkıntı yaratmadı. Michael Gira’nın müziğin gücüne kapılıp bedenini tamamen serbest bıraktığı anlarda girdiği trans hali görülmeye değerdi. Swans’ı özleyeceğiz; farklı bir kimlikte yeniden dünyaya geleceğine inanıyorum ben. 

JUNUN 

Festivalin kapanışını yapan Junun, İsrailli besteci Shye Ben Tzur ile Radiohead’in gitaristi Jonny Greenwood’u aynı sahnede Rajasthan Express ile buluşturdu. Kuzey Hindistan foklorundan farklı gelenekleri temsil eden müzisyenlerden oluşan ekip, neşeli raga melodileri, davul/perküsyon vuruşları ve caz esintileriyle müthiş eklektik bir müzik yapıyor. Bu tür müziği sevip sevmemek çok da önemli değil onları dinlerken; sahneye yansıttıkları yaratıcılık, saygı duyulacak bir vizyon. Dinleyiciler sürekli adını bağırsa da geri planda durmaya özen Jonny Greenwood’un ağırbaşlı varlığı ve böyle bir projenin ortaya çıkmasına yaptığı katkı takdirlik. LGW’nun kültürlerarası diyaloğu müzikte ortaya koyan bir proje ile kapatılması ise, hem verilen mesaj hem de salondaki herkesi dans ettirmesi nedeniyle alkışı hak ediyor. Festivali bol tezahürat ve coşku içinde sona erdirmek için herhalde daha iyi bir seçenek bulunamazdı. 




JHEREK BISCHOFF

Multienstrümantalist, besteci, aranjör, prodüktör ve şarkı yazarı Jherek Bischoff, bu yıl yayınladığı “Cistern” adlı albümüyle dikkatleri epeyce çekti. Washington’da bir parkta yer altında bulunan dev bir su tankının içinde kaydetmeye başladığı albüm, müthiş ses yankılanmaları ve derinliği ile esin verici bir deney. O boşluk içinde el çırptığınızda yankısı 45 saniye sürüyormuş. Bu müziği sahneye canlı nasıl yansıtacağını gerçekten merak ediyordum ve yanıtımı aldım. Yeni tanıştığını söylediği yerel müzisyenlerle sahneye çıktı Bischoff. Onlar yönlendirirken adeta bir orkestra şefi edasındaydı. Sürükleyici melodik atmosferi senfonik düzenlemelere bağlayan müzikal bir macera gibiydi konserin akışı. 




İLGİYİ HAK EDEN PERFORMANSLAR

SCOTT FAGAN

1960’larda saykedelik folk hitleriyle tanınan Scott Fagan, çok ilgili olduğum bir türde müzik yapmasa da, onu bu ilk Avrupa turnesi kapsamında canlı dinlemek kaçırılmayacak bir fırsattı. 1968 tarihli derinlikli folk-rock şaheseri “South Atlantic Blues”, geçen yıl yeniden düzenlenerek tekrar yayınlandı. Folk şarkılarını, R&B, caz ve Karayip ritimleriyle dokuyan  deneysel müzik teknikleriyle o dönemde elbette hassas ruhları ve kulakları derhal yakaladı ama Scott Fagan hiçbir zaman star olmadı, gizemli bir şekilde adı kuşaklara aktarıldı. 71 yaşındaki müzisyen, Le Guess Who?’da şarkı aralarında bol bol anılarından söz ettiği, espriler yaptığı performansıyla büyük ilgi gördü. İzleyici kitlesinde doğal olarak kendi yaşıtı insanlar da vardı; onlar için Fagan’ı görmek muhtemelen nostaljik bir etki yaratmıştı ama günümüz gençleri de onun yaşlanmayan sesini duymanın zevkini yaşadı. Güzel konserdi.  

LONNIE HOLLEY

Folk art’ın önde gelen temsilcilerinden Lonnie Holley, Alabama’da 27 çocuklu bir ailenin 7. çocuğu olarak dünyaya gelen Afrikalı Amerikalı bir sanatçı. Kendisinin söylediğine göre, onu evlat edinen kadın, 4 yaşındayken Holley’i bir şişe viski ile değiştirilmiş ama o bu zorlu hayatla mücadelesini sanatı sayesinde sürdürmüş. Çevresinde çöp ya da mezarlarda bulduğu doğal materyallerle resim ve heykeller yapan Lonnie Holley, canlı performanslarında bulunduğu ortama uygun doğaçlama sözlerle şiirsel bir atmosfer yaratıyor. Klavyeyi yanlamasına tuttuğu eliyle ilginç bir üslupla çalarken, sahnede tek başına bir halk ozanı gibi içinden geçenleri dinleyicisiyle paylaşıyor. LGW’da da klavye efektleriyle, herhangi bir türe dahil edilemeyecek, klasik şarkı kurgusundan uzak, belirli bir melodisi olmayan kendine özgü bir müzik icra etti. 


ALESSANDRO CORTINI

Photo Credit: Tim van Veen
Alessandro Cortini’yi üçüncü kez ama bu defa Avanti adını verdiği yeni performansı ile izledim. Hayranı olduğum analog synthesizer odaklı müziği ile uzun süredir ilgi alanımda kendisi. Berlin Atonal ve Moogfest performanslarında daha karanlık ve daha sert bir sound vardı. Bu defa ambient melodileriyle donatılan performansıyla geçmişe dönük nostaljik duygular uyandırdı. Videoda gösterilen kendi çocukluk ve aile görüntüleri, o performansın çok daha kişisel bir boyutu olduğunu anlatıyordu. Analog syhth uzmanı Cortini’yi canlı dinlerken onun önünüzde açtığı yeni bir atmosfere dalıyorsunuz. Her kentte, her durumda bunu başarıyor. Performansın bir bölümü aynı binadaki Junun ile çakıştığından Cortini performansına gelenler fazla kalabalık değildi ama dinleyenler de halinden memnundu.

FENNESZ

Fennesz’in gitarını eline alıp elektronik setinin başına geçtiğinde nasıl harikalar yarattığına birçok defa tanık oldum. LGW’da da bekleneni yaptı ve yarattığı atmosferik gitar drone’larıyla, ifade yerindeyse, herkesi kendinden geçirdi. 

Sadece 35 dakika kadar çaldı; tadımlık gibi kısa geldi hepimize. Ama sonunda çekinerek de olsa yanına gittiğimizde, fotoğraf gülümseyerek fotoğraf çekmemize olanak tanıdı. Festivalin en güzel anısı olarak kazancımız oldu!



BASSEKOU KOUYATÉ & NGONI BA

Yazın İstanbul Caz Festivali’nde Damon Albarn ile birlikte sahneye çıkan usta müzisyenin Ngoni Ba adını verdiği ekibiyle birlikte Le Guess Who?’daki performansı beklendiği gibi çok eğlenceliydi. Malili müzisyene “ ‘ngoni’nin Jimi Hendrix’i” denmesi boşuna değil; Batı Afrika’nın geleneksel yaylı enstrümanı ngoni üzerindeki hakimiyetini, bugüne kadar hem kayıtlarında hem de sahnede kanıtlamış durumda. Kouyaté’nin eşi Amy Sacko’nun vokaliyle canlanan hareketli Afrika ritimleri, Tivoli’nin büyük salonunu ayağa kaldıracak kadar güçlüydü. 


WRANGLER

Photo Credit: Jan Rijk
Müzik tarihinin en esin verici elektronik gruplarından Cabaret Voltaire’in kurucularından Stephen Mallinder, folk müzik grubu Tunng üyesi Phil Winter ve prodüktör Benge’nin kurduğu Wrangler, gece geç bir saatte Tivoli’nin içindeki Pandora adlı salonda çaldı. Savages’ın konserinde tavan yapan enerjiyi, onun hemen ardından eski synthesizer’lar ve elektronik davulla kurgulanan müziğe yöneltmek zor olmadı. Üçlünün krautrock ve teknodan da izler taşıyan müziği, vokal kullanımıyla sınırları zorlayan bir karakter kazanıyor. Dinamik ritimleriyle dans etmek için ideal bir ortam yarattı Wrangler; karanlık tonlar gecenin ilerleyen saatlerine oldukça iyi uyum sağladı. 


ELZA SOARES

Le Guess Who? festivalinin en takdir edilecek yanlarından birisi, farklı kültürlerden protest şarkıcılara yer vermesi. Geçmişte Selda Bağcan’ı ağırlayıp o canlı performansı plak olarak yayınlayan festival, bu yıl Brezilyalı protest samba şarkıcısı Elza Soares’i konuk etti. Soares, ülkesinde uzun yıllardır cinsiyet, ırk, sınıf ve cinsel tercih odaklı ayrımcılığa ve baskıya karşı duran güçlü bir ses. Çoğu kişinin merakla beklediği konser, Tivoli’nin büyük salonunu tamamen doldurdu. Sahneye konulan yüksek merdivenlerin üzerindeki koltuğa taşınarak yerleştirilen 79 yaşındaki Soares, tüm konser boyunca oturarak şarkı söyledi. Caz, soul, dub, funk, bossa nova, rock gibi pek çok farklı tarzdan izler taşıyan müziği ve çatallı sesi herkes için aynı derecede çekici olmayabilir ama böyle ikon statüsünde bir müzisyeni canlı dinlemek önemliydi. Abartılı saçı, makyajı ve kostümüyle en ufak bir ayrıntıyı ihmal etmeyen tam bir diva görünümündeydi sahnede. 21. yüzyıl Brezilya müziğinin bu özgün temsilcisine programda yer vermesi, kanımca Le Guess Who?’ya büyük değer kattı. 




LAUREL HALO

Bu yıl Moogfest’in açılış partisinde dinlediğimde çaldığı sete hayran olmuştum. Çok farklı müzik türlerini kaynaştıran, özenle seçilmiş sample’lar ve loop’larla süslenen, son derece usta şarkı geçişleriyle bağlanmış, çok esin verici bir setti. IDM’den bossa nova’ya kadar içinde ne ararsanız bulabileceğiniz çok boyutlu müziğiyle herkesi dans ettirmişti. LGW’da ise minimal tekno odaklı daha yalın bir seti tercih etmişti. Moogfest’te arkasındaki büyük ekranda yer alan muhteşem görsellerin de katkısıyla görsel-işitsel bir şova dönüşmüştü performansı. LGW’da öyle bir ekran yoktu; fazla göz alıcı olmayan bir ışık tasarımı kullanıldı. Her iki performansı da kendi içinde değerlendirildiğinde başarılıydı ama kıyaslama yapmam gerekirse Moogfest’teki ses çeşitliliğini unutamadığımı söylemem gerekir. 

WILLIAM TYLER

Festivalde ilk izlediğim müzisyen, Tivoli’nin en büyük salonunda çalan William Tyler oldu. Sahnenin ortasında elinde gitarı ve önünde efekt pedallarıyla tek başına durmuş, sanki evinin bodrumunda çalıyor gibiydi. Indie folk ve pop rock arasında gelişen sürükleyici müziği, iyi çalındığında gitarın insan yüreğinin en iyi tercümanı olabileceğini gösterdi.

Bütün bunların dışında kısa sürelerle girip çıktığım performanslar da oldu ama bahsetmiyorsam bilin ki pek etkilenmemişimdir. Sonuçta şunu söyleyebilirim ki, Le Guess Who? farklı sesler keşfetmek isteyen, deneysel müziğe açık vizyonu geniş müzikseverler için ideal bir festival. Ben şimdiden gelecek yılki programı merak ediyorum!

(Bu yazı ilk olarak Red Bull Müzik'te yayınlandı. http://www.redbull.com/tr/tr/music/stories/1331830035955/zulal-kalkandelen-le-guess-who-festivalini-yazdi )

(Videolar ve fotoğrafçının adının belirtildiği dışındaki festival fotoğrafları bana aittir.)


2 Aralık 2016 Cuma

VEGAN LOGIC - 2016'NIN EN İYİ ORİJİNAL FİLM MÜZİKLERİ 2. BÖLÜM - 30.11.2016


2.12.2016

Bu kayıtta geçen hafta başladığım Yılın En İyi Orijinal Film Müzikleri listemin ikinci bölümünde yer alan film müziklerinden bir seçki var.

Her yıl olduğu gibi, Yıllık Müzik Değerlendirmesi kapsamında 2016 için de “Yılın En İyi Film Müzikleri” kategorisini gözden geçirdim. Yıl boyunca yayınlanan orijinal film müziklerini değerlendirdiğimde geçen haftadan başlayarak yayınladığım seçki oluştu. Bu listeyi yaparken farklı sanatçıların müziklerini bir araya getiren soundtrack albümleri değil; bir sinema filmi, belgesel ya da TV dizisi için özel olarak bestelenen orijinal film müziklerini yani “film score” denilen kategoriyi ele aldım. 

Listedeki film müziklerini kendi aralarında bir sıralamaya tabi tutmadım; yüzlerce film müziği arasından sıyrılarak öne çıkanları bir araya getirdim. 

1- Ben Salisbury & Geoff Barrow - Moving Out
2- A Winged Victory For The Sullen - Retour Au Champs De Mars
3- Si Begg - Are You A Drug Dealer?
4- Pedro Bromfman - Pablo Dies
5- Alex Somers - Fell
6- Alexandre Desplat - The Dinghy
7- Lesley Barber - Manchester Minimalist Piano and Strings
8- Thomas Newman - Nobody’s Fine
9- Clark - Hide On The Treads 3
10- James Newton Howard - Credence Hands Out Leaflets
11- Michael Giacchino - The Hands Dealt
12- Mica Levi - Children
13- OGRE & Dallas Campbell  - Haven't You Had Enough?
14- Mogwai - Little Boy
15- Roque Baños - Indoor Chasing
16- Trent Reznor & Atticus Ross - Disappearing Act




VEGAN LOGIC - 2016'NIN EN İYİ ORİJİNAL FİLM MÜZİKLERİ 1. BÖLÜM - 23.11.2016


2.12.2016

Her yıl olduğu gibi, Yıllık Müzik Değerlendirmesi kapsamında 2016 için de “Yılın En İyi Film Müzikleri” kategorisini gözden geçirdim. Yıl boyunca yayınlanan orijinal film müziklerini değerlendirdiğimde aşağıdaki seçki oluştu. Bu listeyi yaparken farklı sanatçıların müziklerini bir araya getiren soundtrack albümleri değil; bir sinema filmi, belgesel ya da TV dizisi için özel olarak bestelenen orijinal film müziklerini yani “film score” denilen kategoriyi ele aldım. 

Listedeki film müziklerini kendi aralarında bir sıralamaya tabi tutmadım; yüzlerce film müziği arasından sıyrılarak öne çıkanları bir araya getirdim. Bunlar arasında, dikkat çekici bir şekilde, psikolojik dram, gerilim ve korku filmlerinin ağırlığı olduğunun farkındayım. Sanırım dehşet, gerilim ve korku gibi duyguların müzikte son derece etkileyici yansımalar doğurduğundan olsa gerek. 

Bu kayıtta listemin ilk bölümünde yer alan film müziklerinden parçalar var.


1- Scott Walker - Boy, Mirror, Car Arriving
2- Atticus Ross & Nick Chuba - Mokhnenko
3- Clint Mansell - Built, Not For Man, But For Man’s Absence
4- Cliff Martinez - Ruby’s Close Up
5- Abel Korzeniowski - Exhibition
6- Mark Korven - What Went We
7- Max Richter - A Crowd of People Turned Away
8- Bobby Johnston - Mole
9- Brian McComber - The Woodpecker, Pt. 2
10- Nicholas Britell & Re'ut Ben-Ze'ev - Emunah v'Omanut
11- Johann Johannsson - Kangaru
12- Mac Quayle - 1.5_3-trustyourself.bwf
13- Colin Stetson - At God’s Doorstep
14- Brooke Blair, Will Blair - Weapons Ready
15- Nascuy Linares - Trance (Trance Aereo)
16- Aaron Dessner & Bryce Dessner - Alone and Afraid
17- Barfak - Anima
18- Mondkopf & Karsten Fundal - Coming to Town
19- Nick Cave & Warren Ellis - Mars Theme 
20- Ryuichi Sakamoto - August 9th 11:02 AM

21 Kasım 2016 Pazartesi

VEGAN LOGIC RBMA RADIO MIX


21.11.2016

Red Bull Music Academy'nin 11-20 Kasım tarihleri arasında sürdürdüğü özel İstanbul programında dün benim hazırladığım bir mix de yayınlandı. Canlı yayında dinleyemeyenler için Mixcloud üzerinde de yayınlıyorum. Mixtape'i hazırlarken emeği geçen tekniker arkadaşım Feryal Kabil'e teşekkürü borç bilirim.

Merak edenler için şarkı listesi ise aşağıdaki gibiydi:

1- Dale Cooper Quartet & The Dictaphones - Une Petit Cellier
2- DZ Lectric & Anton Shield - La Nausée Et L'Angoisse
3- Coil - Finite Bees
4- SPK - The Doctrine of Eternal Ice 
5- And Also The Trees - The Nobody Inn
6- Tor Lundvall - January
7- Dark Day - Extermination
8- Yair Elazar Glotman - Nadir
9- Alessandro Cortini - La meta
10- COH + Cosey Fanni Tutti - Lying
11- Eyeless In Gaza - Falling Leaf Fading Flower Goodbye to Summer
12- Labradford - C. of People
13- Tropic of Cancer - The Dog Bites
14- Arbre Noir - Protoplasma
15- Borghesia - Cindy Sherman
16- Erik K Skodvin - Red Box Curves
17- XVII - Movies for the Blind
18- November Növelet - Fire
19- Acid Work -3'.44'' [716.15]
20- HTRK - Synthetik
21- Raime - Told and Collapsed
22- XTG - Um Dum Dom


VİDEO: THE VEILS @ SALON - 19.11.2016


21.11.2016

Geçen hafta sonunda alternatif rock'ın en iyi gruplarından birisi olan The Veils'i İstanbul'da bir kez daha ağırladık. Bu kez Salon'un sıcak atmosferinde gerçekleşen konserin biletleri duyduğuma göre tamamen satılmış; hak ettikleri ilgiyi görmeleri sevindiriciydi. Bu yıl yayınladıkları yeni albümleri "Total Depravity"nin yanı sına önceki albümlerinden de şarkılar çaldılar. Heyecanla beklediğim 'Jesus for the Jugular' biste yine en sona saklanmıştı ama ondan önce vokalist/gitarist Finn Andrews, 2004 tarihli ilk albümleri "The Runaway Found"dan iki şarkıyı solo olarak çaldı. Birisi grubun en sevilen şarkılarından 'Lavinia', diğeri de muhteşem 'The Tide That Left and Never Came Back'. O güzel dakikaları kaydettim. Finn Andrews, bir gün yalnız kalırsa bile gitarını alıp yoluna ozan şarkıcı olarak tek başına devam edebilecek kadar güçlü bir yoruma ve yeteneğe sahip. Tabii bunun olmasını dilemiyorum; The Veils'in grup olarak da ayrı bir etkisi var. En iyisi her konserde böyle solo yorumlar da yapsın. 





(Fotoğraf ve videolar bana aittir.)

17 Kasım 2016 Perşembe

VEGAN LOGIC - 2016'NIN EN İYİ REMİSKLERİ - 16.11.2016


17.11.2016

Bu haftadan itibaren her yıl olduğu gibi Vegan Logic yıllık müzik değerlendirmesine başlıyorum. 2016 boyunca bu programda hem yeni kayıtları yakından izleyip hem de zaman zaman arşive daldık. Ama yılın bu zamanı geldiğinde geriye dönüp yılın öne çıkan albümlerini, şarkılarını, film müziklerini ve remikslerini ayrı başlıklar altında incelemek yararlı oluyor. Bu değerlendirmeyi bu hafta yılın en iyi remikslerine ışık tutarak yaptım. Sonraki iki hafta film müzikleri, aralık ayının ilk haftasındaki programı yılın yerli kayıtları başlıkları altında toplayacağım. Sonraki iki hafta yılın albümlerine ayrılacak ve 2016’nın son haftasına denk gelen Vegan Logic’te ise konumuz, yılın en iyi şarkıları olacak. Böylece toplam 7 haftada müzikte olup bitenleri gözden geçirmiş olacağız. Tabii bu değerlendirmelerde programın süresi yettiği kadar parçayı çalabileceğim ama listelerin tümü aralık ayının sonunda veganlogic.net adresindeki müzik sitemde yayınlanmış olacak.

Bu haftaki programa yılın remiksleri listemin ilk 8 numarasındaki parçalar sığdı. Geri kalanlar aşağıdaki listede...

15- Nisennenmondai - #6 (Chris Carter Remix)
14- Honzo - Moral Masochism (Shadows Remix)
13- Joe Farr - Spectate (Max Cooper Remix)
12- The Membranes - Magic Eye (To The Sky) [Barfak Remix]
11- Daniel Avery - Clear (Abdulla Rasim Remix)
10- Synkro - Midnight Sun (Helios Remix)
9- Christina Vantzou - 3.5 (Steve Hauschildt Remix)
8- Ricardo Donoso - Vesperum (Orphx Remix)
7- Lena Platonos - And We Hear I Love You (Red Axes Remix)
6- Massive Attack - Ritual Spirit (Motek Music Remix)
5- Michael Gordon - Timber [Hprizm Remix]
4- The Membranes - In the Graveyard (Carter Tutti Remix)
3- Pascal Rogé - Satie: Gnossienne No.1 (Starkey Remix)
2- The Membranes - Universe Explodes Into A Billion Photons Of Pure White Light (Clint Mansell Remix)
1- Max Richter - Path 5 (Mogwai Remix)



<

9 Kasım 2016 Çarşamba

VEGAN LOGIC - LE GUESS WHO? ÖZEL 2 - 9.11.2016


9.11.2016


1- Maarja Nuut - Õdangule
2- Patty Waters - You Thrill Me
3- Josephine Foster - Pretty Please
4- Scott Fagan - South Atlantic Blues
5- Lonnie Holley - Mama's Little Baby
6- Lucrecia Dalt - Inframince
7- Circuit des Yeux - Ride Blind
8- Oathbreaker -  Stay Here/Accroche - Moi
9- The Comet Is Coming - The Prophecy
10- Idris Ackamoor & The Pyramids - Whispering Tenderness
11- A Dead Forest Index - Myth Retraced (feat. Gemma Thompson)
12- Jherek Bischoff - Cistern
13- Klara Lewis - Too

4 Kasım 2016 Cuma

VEGAN LOGIC - LE GUESS WHO? I - 2.11.2016


4.11.2016


Bu haftadan itibaren iki programda Hollanda’nın Utrecht kentinde 10-13 Kasım tarihleri arasında düzenlenecek olan Le Guess Who? festivalini mercek altına alacağız. Bu yıl 10. yılını kutlayan festival, deneysel müziğe ve farklı kültürlere odaklanan alternatif lineup’ıyla, daima iyi müziği destekleyen yaklaşımıyla takdiri hak ediyor. Festivalde 10. yıla özel olarak Savages, Suuns, Wilco ve Julia Holter küratörlüğü üstlendi ve ortaya son derece heyecan verici lineup çıktı. Ben tanınmış, büyük isimlerin dışında fazla bilinmeyen isimlerden oluşan iki programı radyoya taşımanın faydası olacağını düşündüm. Böylece yeni isimler de keşfetmiş olacağız. 

1- King Champion Sounds - Cool 'Trane
2- Mario Batkovic - Restrictus
3- TAU - The Bridge of Khajou
4- Heather Leigh - Passionate Reluctance
5- Seamus Cater - Lunora
6- Oliver Coates - Memorial to Hitchens
7- Tsegue Maryam Guebrou - Homesickness
8- Delphine Dora - An Ode to Infinity
9- Nadja - 2046A
10- Preoccupations - Anxiety
11- House Lords - Time Slip
12- Repetitor - Suzeni Snovi
13- The Black Heart Rebellion - Body Breakers


27 Ekim 2016 Perşembe

VEGAN LOGIC - EKİM 2016 EN İYİ KAYITLAR SEÇKİSİ - 26.10.2016


27.10.2016

1- Leonard Cohen - It Seemed the Better Way
2- Benoit Pioulard - In the Vapor
3- Max Richter - Dopamine 2
4- Franz Kirmann - Diazepam Dreams
5- The Orb - Wireless MK2
6- Sycho Gast - danser la valse
7- Donny McCaslin - A Small Plot of Land (Bowie cover)
8- Fogh Depot - Oscar
9- Carla dal Forno - What You Gonna Do Now?

10- Kuedo - In Your Sleep (Feat. Hayden Thorpe)
11- Bewitched As Dark - Cybernetics
12- Alessandro Cortini - Ovest

Translate